Και αποδείξαμε για ακόμη μία φορά ότι μας αξίζει…

…η κυβέρνηση που έχουμε (σε τελική επιλογή μας δεν είναι?). Με τους ψήφους μας δε βγήκαν?
Ε! καλά να πάθουμε. Και για αυτούς και για τους άλλους. Πραγματικά όποιος βλέπει διαφορά να μου την εξηγήσει παρακαλώ.

Οργανώθηκε λοιπόν μία σιωπηλή συγκέντρωση, στο Σύνταγμα – εγώ σε αυτή ήμουν – και είναι ξεκάθαρο ότι δε θα έχει καμία πολιτική (ή ακόμα χειρότερα κομματική) χροιά.
Απλά θα πάμε να δείξουμε (για δεύτερη φορά κάποιοι από εμάς) την αγανάκτησή μας και την αντίθεσή μας στην καταστροφή και την ασυδοσία.
Και ξαφνικά εμφανίστηκαν κάποιοι με τα πανό τους και τις ντουντούκες τους (από κάποια αριστερίζουσα παράταξη) και αρχίζουν να φωνάζουν συνθήματα και να κατευθύνονται προς τη Βουλή λες και ήταν μόνοι τους.
Τι λες ρε μάγκα? Βρήκες κόσμο και είπες να κάνεις συγκέντρωση? Που τα έχεις δει αυτά?
Και τσαντίστηκαν και που τους διώξαμε. Που τους είπαμε ότι αυτή η συγκέντρωση είναι σιωπηλή. Χωρίς πανό και συνθήματα. Και μας είπαν ότι δεν είμαστε δημοκράτες. Γιατί ρε φίλε? Σε ανάγκασα να κατέβεις? Αν διαφωνείς με τον τρόπο τον οποίο είχε συμφωνηθεί να γίνει η συγκέντρωση, κάνε μία δική σου. Μην έρθεις!

Και μετά το γνωστό: «Μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι» Αυτό ξέρετε, αυτό εμπιστεύεστε! Τι άλλο να πω? Μέχρι εκεί μπορούμε, μέχρι εκεί κάνουμε…
Και μετά σκάσανε και οι κροτίδες και μπουρδέλο… Ωραία!

Σε επιστέγασμα όλων αυτών, έχω διαπιστώσει (αυτές τις τελευταίες μέρες από πολλούς σε διαφορετικά blog) μία απίστευτη ανησυχία για το ποιόν να ψηφίσουμε σε αυτές τις εκλογές.
Γιατί ρε παιδιά? Στις προηγούμενες τι ψηφίσατε? Γιατί τέτοιος πανικός? Αν αυτούς ψηφίσατε στις προηγούμενες εκλογές γιατί δεν τους ξαναψηφίζετε και τώρα? Τι άλλαξε? Γιατί τους ψηφίζατε? Δεν ξέρατε ποιοι είναι? Αν όχι γιατί τους ψηφίζατε και παίρνατε και όλους τους υπόλοιπους στο λαιμό σας?
Γιατί τώρα ζητάτε ευθύνες? Οι δικές σας που είναι? Να αρχίσουμε οι υπόλοιποι να ζητάμε ευθύνες από εσάς που τους ψηφίζατε μέχρι και εχτές? Τι είναι αυτά?

Δαγκωτό Καραμανλή, προτείνω εγώ! Κι ας μην τον έχω ψηφίσει ποτέ μέχρι τώρα.
Και δαγκωτό Παπανδρέου! Γιατί όχι? Κι ας μην τον έχω ψηφίσει ποτέ ούτε αυτόν.

Αυτό μας αξίζει!

Όλη η Ελλάδα γέμισε στάχτη

Και αυτή τη στάχτη είναι η αλήθεια θα πρέπει να τη μαζέψουμε από τα μπαλκόνια (βεράντες, κήπους, αυλές) μας και να τη φυλάξουμε για να τη βάλουμε στο φάκελο με το ψηφοδέλτιο.
Το μόνο που χρειάζεται είναι ένα μικρό βαζάκι που μπορούμε να το έχουμε μαζί μας στις 16 Σεπτεμβρίου.

Αφού δεν μπορεί να τους μαυρίσει αλλιώς η ψυχή, ας το κάνουμε τουλάχιστον σε αυτό που εκείνοι θεωρούν «ιερό»…

Με αυτή τη στάχτη που κάθε φορά που φυσάει γεμίζει αποκαΐδια τις ψυχές μας και μας τρομάζει ότι κάτι νέο καίγεται και δεν το μάθαμε ακόμη.
Σα φόρο τιμής όσων κάηκαν: δέντρων, πουλιών, ζώων, ανθρώπων.
Αυτό δε ζητάνε όσοι αποτεφρώνονται? να σκορπιστεί η στάχτη τους για να τους θυμούνται?
Ε μια και αυτό συνέβη «απλόχερα» σε όλους εμάς, ας μαζέψουμε αυτές τις στάχτες και ας βοηθήσουμε να μην ξεχαστούν όλοι και όλα όσα έφυγαν για πάντα από κοντά μας.

(Κι ας μην το αδειάσουμε μέσα στο φάκελο με την ψήφο μας – μια και οι «μεγάλοι» ψάχνουν ευκαιρία για να την ακυρώσουν… Ας το καταθέσουμε ως φόρο τιμής)