Monthly Archives: Δεκέμβριος 2008

«Οι μεγάλοι δεν καταλαβαίνουν τίποτα από μόνοι τους, και είναι κουραστικό για τα παιδιά να προσπαθούν πάντα και συνέχεια να τους εξηγούν τα πράγματα».

(Μικρός Πρίγκηπας – Κεφάλαιο 1)

Η αλήθεια είναι πως δεν ξέρω με ποιον τρόπο να καταγράψω τις απόψεις μου για όλη αυτή την κατάσταση που επικρατεί.

Είμαι κι εγώ θυμωμένη – και δεν ξέρω αν είναι κανείς άλλος, αλλά θα έπρεπε.
Προσπαθώ να κατανοήσω πώς η πολιτεία απαιτεί να συμπεριφερόμαστε σωστά και προς το συμφέρον όλων, όταν οι άμεσα «επιλεγμένοι» και «εμπλεκόμενοι» με αυτήν κάνουν ακριβώς το αντίθετο.

Γιατί ένας θάνατος ενός ανθρώπου (ανεξαρτήτου ηλικίας, κοινωνικής τάξης και ιδεολογίας) χάνει την αξία του στο βωμό των υλικών ζημιών;

Γιατί για να θυμόμαστε ένα τόσο θλιβερό γεγονός και να λάβει και την αξία που του αναλογεί, πρέπει να γίνει τέτοια καταστροφή; Γιατί δεν είναι αρκετά σημαντικό από μόνο του;

Γιατί καταδικάζουμε αυτούς που αντιδρούν, βλέποντας το κράτος να καταρρέει κυριολεκτικά – από την πρόσληψη αστυνόμων που δε θα έπρεπε ούτε τσιμπιδάκι για τα φρύδια να κρατάνε, μέχρι το Βατοπέδιο που όλοι οι υπουργοί έπεσαν θύματα παραπλάνησης – γιατί αντιδρούν «υπερβολικά»;

Υπερβολικά για ποιον; Με ποιανού μέτρο; Πώς μπορεί να ξεσπάσει κανείς πολιτισμένα; Γιατί πρέπει να απαντήσουμε σε όλες αυτές τις οξύμωρες αναρωτήσεις αυτών που δε θέλουν να χάσουν τη λατρεμένη βολή τους;

Πόσο υπερβολική ήταν η αντίδραση του όργανου της τάξης που οδήγησε όλο το λαό σε αταξία;
Πόσο υπερβολική είναι για κάποιους από εμάς η κατάχρηση της εξουσίας (σε όποια της μορφή);
Πόσο υπερβολική είναι η όποια σπατάλη «δημόσιων» προσώπων σε βάρος όλων μας;

Aν πρέπει να βρούμε ποιος πραγματικά φταίει – για ΟΛΗ αυτή την καταστροφή – γιατί δεν κοιτάμε πέρα από τους «γνωστούς-άγνωστους»;
Γιατί στην πραγματικότητα είμαστε όλοι μας συνένοχοι, είτε με την ψήφο μας, είτε με την απραξία μας, είτε με τον εθελοτυφλισμό μας…

Γιατί, μάς είναι τόσο δύσκολο να δεχτούμε ότι τα 15χρονα μπορούν κι αυτά να έχουν άποψη (εξάλλου έχουμε κοπιάσει όλοι οι μεγαλύτεροι τόσο πολύ για να τα κάνουμε να μην έχουν…)

Το μόνο σίγουρο είναι πως η δράση φέρνει αντίδραση και το χάος δημιουργία.
Και όπως λέει και το αγαπημένο μου του Σαββόπουλου,
«Ας κρατήσουν οι χοροί
και θα βρούμε αλλιώτικα
στέκια επαρχιώτικα βρε
ώσπου η σύναξις αυτή
σαν χωριό αυτόνομο να ξεδιπλωθεί»