Monthly Archives: Ιουλίου 2011

τα βράδια στην πλατεία

Η πλατεία. Το μέρος που λαμβάνουν μέρος τα κοινά. Εκεί που μοιραζόμαστε τις απόψεις και τις ιδέες μας.
Εκεί. Στο σημείο που γνώρισα τον Τάσο, τον Αντώνη, την Ηλιάνα, τον Ανδρέα, τη Χαρά, το Χρήστο, τον Πανταζή, το Γιάννη, την Ελευθερία, εσένα και τελικά εμένα..
Τον άλλο μου εαυτό. Αυτόν τον εαυτό που δεν ήθελα να ξέρω, γιατί μου φαινόταν αντιδραστικός και με αποσυντόνιζε. Με έβγαζε από τη μικρή βολή μου και με προβλημάτιζε. Αυτόν που με έκανε να νοιώθω ένοχη που δεν ακολουθώ τα πεπετημένα, τα αποδεκτά.. Αυτον που προσπαθώ χρόνια τώρα να σιωπήσω για να μπορώ να αποφεύγω τα διλήμματα.
Αυτή η πλατεία που με σκούντηξε και με «ανάγκασε» να δω και κάτι άλλο.
Αυτό το άλλο που όλοι επιμελώς αρνούμαστε να δούμε από την ανάγκη μας να ανήκουμε κάπου που είναι κοινωνικά αποδεκτό. Εξάλλου έτσι μεγαλώσαμε όλοι. Με την απλή λογική του «μη δίνεις δικαίωμα».
Και χάσαμε την αξία του έχω δικαίωμα. Δικαίωμα να πω τη γνώμη μου. Δικαίωμα να συμμετέχω σε κάτι διαφορετικό. Δικαίωμα να μην αισθάνομαι ντροπή γιατί δάκρυσα όταν είδα ότι δεν είμαι μόνη. Δικαίωμα να γνωρίσω άλλους και να τους αισθανθώ φίλους εκτός των «λογικών πλαισίων»..
Δικαίωμα να υπάρχω στη δική μου πλατεία.